|
گندمزار (مطالب و تصاویر جالب ،كتاب و...) این وبلاگ کشکولی از مطالب گوناگون است که در موضوعات وبلاگ معرفی شده است
| ||
|
رُز آبی
حکایتی جالب و پند آموز    چهار نفر از اعضاء خانواده قرار بود به مهمانی به منزل ما بیایند و همسرم سخت مشغول تهیه و تدارک بود. پیشنهاد کردم به
سوپرمارکت بروم و بعضی اقلامی را که لازم بود بگیرم، مثل لامپ، حوله کاغذی، کیسه
زباله، مواد شوینده و امثال آن. از خانه بیرون رفتم.
داخل مغازه از
این سو به آن سو شتابان رفتم و آنچه می خواستم برداشتم و به طرف صندوق رفتم تا
بهای آنها را بپردازم.
در راهروی
باریکی جوانی ایستاده و راه را بسته بود؛ بیش از شانزده ساله به نظر نمی آمد.
من هم زیاد عجله
نداشتم، پس با شکیبایی ایستادم تا پسر جوان متوجّه وجود من بشود.
در این موقع
دیدم که با هیجان دستش را در هوا تکان داد و با صدای بلندی گفت، "مامان، من
اینجام."
معلومم شد که
دچار عقب افتادگی ذهنی است.
وقتی برگشت و
مرا دید که درست نزدیک او ایستاده ام و می خواهم به هر زحمتی که هست رد بشوم، جا
خورد.
چشمانش گشاد شد
و وقتی گفتم، "هی رفیق، اسمت چیه؟" تعجّب تمام صورتش را فرا گرفت.
با غرور جواب
داد، "اسم من دِنی است و با مادرم خرید می کنم."
گفتم،
"عجب! چه اسم قشنگی؛ ای کاش اسم من دِنی بود؛ ولی اسم من استیوه."
پرسید،
"استیو، مثل استیوجابز؟"
گفتم،
"آره؛ چند سالته، دِنی؟"
مادرش آهسته از
راهروی مجاور به طرف ما نزدیک میشد. دنی از مادرش پرسید، "مامان، من چند
سالمه؟"
مادرش گفت،
"پانزده سالته، دنی؛ حالا پسر خوبی باش و بگذار آقا رد بشن."
من حرف او را
تصدیق کردم و سپس چند دقیقۀ دیگر دربارۀ تابستان، دوچرخه و مدرسه با دنی حرف زدم. چشمانش
از هیجان می رقصید، زیرا مرکز توجّه کسی واقع شده بود. سپس ناگهان برگشت و به طرف
بخش اسباب بازیها رفت.
مادر دنی آشکارا
متحیّر بود و از من تشکر کرد که کمی صرف وقت کرده با پسرش حرف زده بودم.
به من گفت که
اکثر مردم حتی حاضر نیستند نگاهش کنند چه رسد به این که با او حرف بزنند.
به او گفتم که
باعث خوشحالی من است که چنین کاری کرده ام و سپس حرفی زدم که اصلاً نمیدانم از کجا
بر زبانم جاری شد، مگر آن که خداوند الهام کرده باشد!!!
به او گفتم که
در باغ خدا گلهای قرمز، زرد و صورتی فراوان است؛ امّا، "رُزهای آبی"
خیلی نادرند و باید به علّت زیبایی و متمایز بودنشان تقدیر شوند.
میدانید، دِنی
رُز آبی است و اگر کسی نایستد و با قلبش بوی خوش او را به مشام ننشاند و از ژرفنای
دلش او را در کمال محبّت لمس ننماید،در این صورت این موهبت خدا را از دست داده
است.
لحظه ای ساکت
ماند و سپس اشکی در چشمش ظاهر شد و گفت، "شما کیستید؟"
بدون آن که فکر
کنم گفتم، "اوه، احتمالاً من فقط گل قاصدکم؛ اما شکی نیست که دوست دارم در
باغ خدا زندگی کنم."
دستش را دراز
کرد و دست مرا فشرد و گفت، "خدا شما را در پناه خویش گیرد!" که سبب شد
اشک من هم در آید.
***********************
آیا امکان دارد
پیشنهاد کنم دفعۀ آینده که رُز آبی دیدید، هر تفاوتی که با دیگر انسانها داشته
باشد، روی خود را بر نگردانید و از او دوری نکنید؟
اندکی وقت صرف
کنید، لبخندی بزنید، سلامی بکنید.
چرا؟ برای این
که به فضل الهی، این مادر یا پدر ممکن بود شما باشید.
آن رُز آبی
امکان داشت فرزند، نوه، خواهرزاده، یا عضو دیگری از خانوادۀ شما باشد.
همان لحظه ای که
وقت صرف می کنید ممکن است دنیایی برای او یا خانواده اش ارزش داشته باشد.
ساده زندگی
کنید؛ با دست و دل بازی عشق بورزید، عمیقاً توجّه نمایید، با محبّت سخن بگویید،
بقیه اش را به خدا واگذارید...
سخن روز : گاهي بي رنگي از هر رنگي زيباتر و مفيدتر است. شاتو بريان
موضوعات مرتبط: داستان كوتاه [ پنجشنبه سوم مرداد ۱۳۹۲ ] [ 2:19 ] [ اکبری ]
|
درباره وبلاگ  سلام و درود بر دوستان عزيز در اين وبلاگ سعي شده است مطالب و تصاوير جالب و... درج شود حتما مطالب جالب ديگر را در آرشيو ماهانه يا عناوين وبلاگ مشاهده فرماييد اميدوارم مورد پسند واقع شود من را از نظرات و راهنمايي هايتان بي بهره نكنيد خوشحال ميشوم كه از مطالب خوب شما هم در وبلاگ استفاده كنم ایمیلم: z.bahar@yahoo.com با سپاس ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ ..:: بسم الله الرحمن الرحيم ::.. "وَ إِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّاسَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّاذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ" ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ ♥بــِسْم ِاللهِ الرَّحْمن ِالرَّحيمْ♥ اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ یَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ* لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ * اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ* ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ ******************* خداوندا دوستانی دارم که روزگار ، فرصت دیدارشان را کمتر نصیبم میگرداند ، اما تو خود میدانی که یادشان در دلم جاوید است ، دوستانی که رسمشان معرفت ، کردارشان جلای روی و یادشان صفای دل است ، پس آنگاه که دست نیاز سوی تو بر می آورند ، پر کن دستشان را از آنچه که در مرام خدایی توست ********************* يک نفر از حرص دنيا در تب است يک نفر فکر غذاي امشب است يک نفر از گشنگي نان مي مکد يک نفر خون يتيمان مي مکد يک نفر همواره راهش کج کند يک نفر همواره راه حج کند عده اي از رفتن خود شاکي اند عده اي در مردي خود باقي اند عده اي فکر گناه بعدي اند عده اي در انتظار مهدي اند | |